Poza codziennością
Nietypowe decyzje, inne sposoby życia i więcej wolności: dystans do codzienności może pokazać, które reakcje naprawdę są twoje.
Poznaj fascynującą wizualizację napięcia między twoimi wewnętrznymi i zewnętrznymi czynnikami, które cię hamują lub przyspieszają. W YouLoggit Momentum Goal Game (YMGG) podejmujesz decyzje w fikcyjnych sytuacjach; na ich podstawie wyłania się twój świadomy i nieświadomy sposób dążenia do celów. Im bardziej autentycznie podejmujesz decyzje, tym dokładniejsza i zaskakująco bardziej pomocna może być dla ciebie symulacja.
Ukończenie testu odblokowuje rejestrację w YouLoggit; możesz zapisać swój profil i zalogować się do YouLoggit:
Niech YL stanie się twoim nowym komunikatorem z szyfrowaniem end-to-end — zaproś też innych. Zapisuj w dziennikach swoją drogę do celów. Znajduj nowych przyjaciół, obserwuj inspirujące osoby i udostępniaj swoje treści wybranym osobom. Rozwijaj się razem z ludźmi o podobnych zainteresowaniach w różnych obszarach życia.
Rejestracja i korzystanie z głównych funkcji są bezpłatne.
Im szczerzej odpowiadasz, tym trafniejsze - i czasem zaskakujące - mogą być wnioski.
Te informacje dotyczą wyłącznie przeprowadzania Momentum. Przy późniejszym tworzeniu i korzystaniu z konta YouLoggit obowiązuje dodatkowo ogólna polityka prywatności oraz opisane w niej operacje przetwarzania.
Administrator danych. Administratorem danych jest YouLoggit GmbH. Pełne dane kontaktowe znajdziesz w ogólnej polityce prywatności.
Przetwarzane dane. Momentum przetwarza podane przez ciebie imię lub pseudonim, wybraną postać, odpowiedzi na sytuacje w grze oraz obliczone na ich podstawie aspekty Momentum.
Cel i podstawa prawna. Dane są przetwarzane w celu przeprowadzenia wyraźnie uruchomionego przez ciebie Momentum Goal Game, jego oceny opartej na regułach oraz udostępnienia ci wyniku i Gravity Goal Simulator. W zakresie, w jakim przetwarzanie jest do tego niezbędne, opiera się ono na art. 6 ust. 1 lit. b RODO.
Ocena. Po ukończeniu gry twoje odpowiedzi są przesyłane na nasz serwer przez szyfrowane połączenie. Treść jest tam oceniana wyłącznie automatycznie przez algorytm oparty na regułach, opracowany przez Maxim Szenessy. Z obliczonych aspektów powstaje twój obraz Momentum. Do oceny treści nie są wykorzystywane modele AI, a Momentum nie podejmuje automatycznych decyzji wywołujących skutki prawne lub podobnie istotne skutki.
Okres przechowywania. Dopóki gra nie zostanie ukończona, imię, postać i dotychczasowe odpowiedzi są przechowywane lokalnie na twoim urządzeniu maksymalnie przez 36 godzin. Poszczególne odpowiedzi nie są trwale przechowywane na naszym serwerze po ukończeniu i ocenie gry. Obliczony wynik z imieniem, postacią i aspektami może być przechowywany lokalnie na urządzeniu do 30 dni.
Przeniesienie do konta YouLoggit. Lokalne korzystanie z Momentum i zapisanie wyniku na koncie YouLoggit to dwa oddzielne procesy. Dopiero gdy wyraźnie zdecydujesz się przenieść wynik Momentum do swojego konta, potrzebne do tego wymiary zostaną przypisane do twojego konta użytkownika.
Hosting w fazie testowej. Momentum działa obecnie w usłudze hostingu WWW IONOS. Z IONOS SE zawarto umowę powierzenia przetwarzania danych. Wykorzystywana infrastruktura hostingu znajduje się w Niemczech; IONOS podaje również, że w przypadku hostingu WWW dane osób odwiedzających witrynę nie są przekazywane do państw trzecich poza Unię Europejską.
Twoje prawa. Przysługują ci ustawowe prawa z zakresu ochrony danych, w szczególności prawo dostępu, sprostowania, usunięcia i ograniczenia przetwarzania, a w stosownych przypadkach także prawo do przenoszenia danych i wniesienia skargi do organu nadzorczego ds. ochrony danych. Więcej informacji znajdziesz w ogólnej polityce prywatności.
Momentum służy wyłącznie dobrowolnej autorefleksji i orientacji. Wyniki opierają się na twoich odpowiedziach i przybliżonym modelu opartym na regułach, opracowanym przez Maxima Szenessy'ego.
Momentum nie jest diagnozą medyczną, psychologiczną ani kliniczną, terapią, oceną zdrowia lub ryzyka ani oceną przydatności zawodowej. Pokazane aspekty i symulacje są interpretacjami modelu i mogą jedynie w przybliżeniu opisywać indywidualne tendencje zachowania i podejmowania decyzji.
Nie używaj Momentum jako jedynej podstawy ważnych decyzji zdrowotnych, zawodowych, finansowych lub prawnych. Jeśli decyzja wymaga porady specjalisty, Momentum jej nie zastępuje.
YouLoggit nie gwarantuje, że wyniki są kompletne ani trafne w twoim indywidualnym przypadku. Bezwzględnie obowiązujące roszczenia z tytułu odpowiedzialności pozostają nienaruszone.
Nietypowe decyzje, inne sposoby życia i więcej wolności: dystans do codzienności może pokazać, które reakcje naprawdę są twoje.
Codzienne sytuacje z twojej własnej perspektywy. Decyzje, presja, szanse i reakcje tak, jak samodzielnie byś ich doświadczał.
Wróć do czasów szkolnych i przeżyj te same sytuacje w zmieniających się rolach. Dzięki temu mogą ujawnić się wzorce, które z twojej zwykłej perspektywy łatwo pozostają ukryte.
Odpowiedzialność, presja, współpraca i hierarchie zmieniają sposób, w jaki podejmujemy decyzje. Zobacz, co wywołują w tobie różne role.
Znane konflikty wyglądają inaczej, gdy zmieniasz stronę. Doświadcz oczekiwań, bliskości i odpowiedzialności z kilku punktów widzenia.
Te profile są celowo wyostrzonymi stereotypami, które pokazują możliwości symulatora. Nie są oceną psychologiczną. Obrazy profilowe zostały wygenerowane przez AI.
Otwierasz najnowszy rachunek za prąd: do dopłaty jest prawie 2500 zł. Z rozliczenia wynika, że zużycie energii było wyraźnie większe niż rok wcześniej, choć w domu nic istotnego się nie zmieniło. Potrafisz odczytać aktualny stan licznika, ale niewiele wiesz o sposobie rozliczania energii. Co robisz?
Na telefonie, laptopie i dwóch dyskach masz już około 30 000 zdjęć. Wiele jest zdublowanych, niektóre istnieją tylko na jednym urządzeniu, a porządek w tym wszystkim odkładasz od lat. Teraz także w telefonie zaczyna brakować miejsca. Co robisz?
Od ośmiu tygodni trenujesz do biegu na 10 kilometrów. Od trzech tygodni twój czas w ogóle się nie poprawia. W piątek znajomi spontanicznie zapraszają cię na weekendowy wyjazd; na sobotni poranek masz zaplanowany długi trening. Jak decydujesz?
Przy wyborze przedmiotów maturalnych chcesz zdawać historię na poziomie rozszerzonym. Rodzice uważają to za złą decyzję i wywierają na ciebie niemal nie do zniesienia presję. Żądają, żebyś zamiast tego wybrał biologię rozszerzoną. Do piątku musisz złożyć deklarację. Jak sobie z tym radzisz?
Znajoma zabiera cię na swoje zajęcia z malarstwa. Dziś malujecie akwarelą. Twoja pierwsza akwarela zbiera dużo pochwał, podczas gdy obraz znajomej niemal nie zwraca uwagi. Co to w tobie wywołuje?
Jesteś w escape roomie z czwórką znajomych. Zostało 20 minut. Na stole leżą zamek szyfrowy, karta z symbolami i kilka kartek. Jedna osoba uważa, że znalazła trop w symbolach, dwie kłócą się o zamek, a ktoś chce poprosić prowadzącego o podpowiedź. Co robisz?
Po pęknięciu rury w twojej piwnicy stoi woda. Kilka pudeł ze zdjęciami, dokumentami, książkami i innymi rzeczami jest już wilgotnych. Trzy osoby z budynku spontanicznie przychodzą pomóc, ale wyglądają, jakby tylko stały bezczynnie. Gospodarz budynku mówi, że macie około pół godziny, zanim woda podniesie się bardziej. Jak organizujesz ten czas?
Zarezerwowałeś dzisiejszy dzień, żeby po raz ostatni powtórzyć materiał przed jutrzejszym egzaminem. Naprawdę chcesz czuć się przygotowany. Dobry znajomy odzywa się i pilnie potrzebuje kilku godzin wsparcia. Jak decydujesz?
Jutro rano w czwórkę prezentujecie ważny projekt. Obiecałeś, że wieczorem wcześniej połączysz wszystkie slajdy i dokończysz prezentację. Po wyjątkowo wyczerpującym tygodniu siedzisz nad nią o 22:00 i czujesz, że jesteś kompletnie wykończony. Ktoś inny z grupy mógłby przejąć pracę, ale musiałby szybko wdrożyć się w całość. Co robisz?
Pewien pomysł chodzi za tobą już od dłuższego czasu. Dziś niespodziewanie masz trochę czasu, żeby konkretnie zacząć go realizować. Nie wystarczy go jednak, by dopracować pomysł perfekcyjnie. Co robisz?
Na urodzinach znajomego tuż przed zaplanowanymi przemówieniami przestaje działać nagłośnienie. Nie można skontaktować się z technikiem. Znasz podstawy, ale nie ten mikser. Inny gość mówi, że wcześniej często pracował z techniką eventową, ale też nie zna tego urządzenia. Co robisz?
Od miesięcy chcesz uczyć się hiszpańskiego, bo w przyszłym roku planujesz kilkutygodniową podróż po Ameryce Południowej. Właściwie lubisz się uczyć. Mimo to prawie każdego wieczoru wygrywają wiadomości, spotkania i drobiazgi - i znów minął miesiąc. Co dzieje się z twoim planem?
Na urodziny znajomego zorganizowałeś restaurację, kręgle, a później bar. Grupa spontanicznie zmienia jednak plan, na chwilę się gubicie, a rezerwacja w barze przepada. Ostatecznie wszyscy odnajdują się przy budce z jedzeniem. Wszyscy mieli świetny wieczór - szczególnie solenizant wygląda na szczęśliwego i wdzięcznego. Jak się z tym czujesz?
Wieczorem publikujesz krótki, zabawny film z nieudanym ciastem i nie myślisz o tym więcej. Rano ma ponad 100 000 wyświetleń. Wśród wielu pochwał są drwiny, osobiste komentarze i stale rosnące liczby. Co najpierw przyciąga twoją uwagę?
Na festyn uliczny w twojej okolicy obiecałeś pomóc przez godzinę przy stoisku z ciastem. Kiedy przychodzisz, osoba odpowiedzialna jest chora i proszą cię, żebyś przejął stoisko do wieczora. Na później miałeś już własne plany. Jak decydujesz?
Wspólnie z kilkorgiem znajomych koordynujesz kolację dla 20 gości. Godzinę przed rozpoczęciem dwóch bardzo doświadczonych kucharzy-amatorów ostro spiera się o to, które danie powinno mieć pierwszeństwo. Oboje oczekują, że zdecydujesz, a pozostali przestali się już wtrącać i tylko słuchają. Co robisz?
Twój ojciec ma operację kolana i przez około sześć tygodni będzie potem regularnie potrzebował pomocy w codziennym życiu. Niemal równocześnie dostajesz lukratywne zlecenie freelancerskie z tymczasowym zakwaterowaniem w innym mieście. Część pomocy da się zorganizować, ale nie całą. Ojciec nie chce też obcych osób w domu. Jak organizujesz najbliższe tygodnie?
Od lat pracujesz nad projektem, na którym bardzo ci zależy, i wiele szczegółów dopracowujesz sam z dużą starannością. Twój szef robi już prawie wszystko z pomocą AI i uważa twoją metodę za nieprzystającą do obecnych czasów. Mówi wprost: jeśli wyraźnie jej nie zmienisz, chce cię zwolnić. Jak reagujesz?
Od tygodni planujesz urodziny dla 25 gości. Dwa dni wcześniej dzwoni lokal: z powodu szkody po zalaniu musi pozostać zamknięty. Część gości ma już zarezerwowane pokoje hotelowe lub bilety kolejowe. Co robisz?
Na weselu z około 70 gośćmi w ostatniej chwili wypada osoba, która miała prowadzić wieczór. Panna młoda pyta, czy możesz przejąć tę rolę. Zasadniczo nie boisz się przemawiać przed ludźmi, ale nigdy czegoś takiego nie robiłeś - a program zaczyna się za 90 minut. Jak decydujesz?
Za 90 minut zaczyna się ważna dla ciebie rozmowa kwalifikacyjna. Podczas ubierania zauważasz plamę na jedynej koszuli, którą chciałeś założyć, aplikacja kolejowa pokazuje opóźnienia, a dokument, który miałeś zabrać, nie leży tam, gdzie się go spodziewałeś. Co robisz najpierw?
Za dziesięć dni masz zagrać na małym koncercie utwór fortepianowy, nad którym pracujesz od dawna. Ogólnie go umiesz, ale dwa trudne fragmenty pod presją wciąż regularnie się rozsypują. Nauczyciel fortepianu mówi, że bez problemu możesz zmienić utwór na łatwiejszy. Jeśli naprawdę chcesz pewnie zagrać ten obecny, przez najbliższe dni musisz ćwiczyć wyraźnie więcej i odsunąć inne sprawy. Co robisz?
Publikujesz zdjęcie, z którego jesteś szczególnie dumny, w dużej internetowej grupie fotograficznej. Wiele osób chwali właśnie nastrój, który był dla ciebie ważny. Później doświadczony fotograf publicznie pisze pod nim, że właśnie ten efekt jest kiczowaty i słaby technicznie. Co to z tobą robi?
Wspólnie z czworgiem znajomych organizujesz bieg charytatywny dla schroniska dla zwierząt. Jedna osoba chce zebrać jak najwięcej pieniędzy, druga przede wszystkim zdobyć zasięg w mediach społecznościowych, trzecia chce luźnego dnia ze znajomymi, a czwarta koniecznie chce zrobić z tego sportową rywalizację. Na drugim spotkaniu każdy ciągnie w inną stronę. Jak dalej prowadzisz grupę?
Tworzysz fotoksiążkę na rocznicę ślubu rodziców. Znajoma projektantka widzi twój projekt, daje bardzo konkretne uwagi i proponuje całkowicie przeprojektować kilka najważniejszych stron. Ceniasz jej umiejętności, ale chcesz, żeby książka na końcu nadal była naprawdę twoja. Jak reagujesz?
Na spotkaniu stowarzyszenia proponujesz zorganizowanie większego letniego festynu. Zanim zdążysz wyjaśnić plan do końca, ktoś mówi przy wszystkich: "Przeceniasz się. Przecież nigdy tego nie zorganizujesz." Na chwilę zapada cisza. Co dzieje się u ciebie w pierwszych sekundach?
Postanowiłeś w tym roku sam zrobić dwanaście prezentów na Boże Narodzenie. Dziesięć dni przed świętami gotowe są tylko trzy. Reszta zajmuje znacznie więcej czasu, niż zakładałeś. Część mógłbyś po prostu kupić - ale zależało ci, żeby każdy dostał coś własnoręcznie zrobionego. Co robisz?
Od lat chcesz przez kilka miesięcy mieszkać w Japonii i intensywnie uczyć się japońskiego. Teraz niespodziewanie trafia się niedrogie miejsce na trzymiesięcznym kursie językowym, a swoje mieszkanie możesz podnająć. Musiałbyś jednak sięgnąć po oszczędności, wziąć bezpłatny urlop i odłożyć inne sprawy. Jak decydujesz?
Od pewnego czasu próbujesz rozwijać własny projekt. Do kolejnego kroku potrzebujesz kontaktów, dostępu do określonych możliwości albo ludzi, którzy zechcą dołączyć. Dotąd prawie wszyscy cię zbywali albo uznawali pomysł za nierealny. Wtedy wsparcie oferuje ci osoba z dobrymi kontaktami. Mogłaby otworzyć drzwi i wciągnąć do projektu kolejnych ludzi. W rozmowie jednak coraz mocniej czujesz, że ta pomoc może później kosztować jakąś przysługę - choć ta osoba nie mówi otwarcie, czego oczekuje. Jak postępujesz?
Od wielu miesięcy obok normalnego życia pracujesz nad wymagającym osobistym projektem, który bardzo dużo dla ciebie znaczy. Zajmuje ci wiele wieczorów i weekendów. Ostatnio dwoje znajomych niezależnie od siebie powiedziało, że za tobą tęsknią i że wspólny czas prawie zawsze przegrywa z projektem. Nie chcesz po prostu z niego rezygnować, ale czujesz już napięcie między wami. Co robisz?
Teatr miejski szuka amatorów do dużego projektu społecznego. Bardzo chcesz wziąć udział. Casting jest dopiero za cztery miesiące, a do tego czasu musiałbyś regularnie pracować nad monologiem i głosem. Twoja matka, była aktorka, uważa twoje szanse za małe i ciągle mówi, że prawdopodobnie możesz oszczędzić sobie tego wysiłku. Co ta niepewność robi z twoim zaangażowaniem?
Siedzisz w pociągu na jednodniową wycieczkę, na którą czekałeś od tygodni. W rodzinnej grupie ktoś pisze, że telefon twojego dziadka przestał działać. Można się z nim skontaktować przez telefon stacjonarny i nic mu nie jest, ale bez wiadomości czuje się odcięty. Kilka osób pisze: "Dziś naprawdę ktoś powinien do niego pojechać." Nikt nie prosi cię bezpośrednio. Co robisz?
Lubisz swój obecny zakres pracy. Niespodziewanie proponują ci przejęcie znacznie większego projektu. Oznaczałoby to wyższe wynagrodzenie, oficjalny tytuł i dużo większy wpływ. Jednocześnie musiałbyś regularnie prezentować wyniki zarządowi i byłoby wyraźnie widać, że to ty odpowiadasz za sukces lub porażkę. Merytorycznie uważasz, że dasz sobie radę. Co pojawia się w tobie jako pierwsze?
Założyłeś własną działalność i dzielisz nowe biuro z trzema innymi osobami: parą oraz jeszcze jedną osobą prowadzącą działalność. Początkowo brzmiało to obiecująco - wspólna przestrzeń, dzielone koszty, a może nawet wzajemne polecenia. Jednak już przy urządzaniu biura wizje mocno się rozchodzą. Para chce spójnego, reprezentacyjnego stylu, druga osoba chce wydać jak najmniej i kupować dużo rzeczy używanych. Tobie również zależy na kilku kwestiach. Po kilku dyskusjach jest jasne: jeśli każda decyzja ma być podejmowana wspólnie, będzie trudno. Jak postępujesz?
Od dziesięciu lat spędzasz długi weekend z tą samą grupą znajomych na tym samym festiwalu. W tym roku po raz pierwszy chcesz wykorzystać wolne dni tylko dla siebie i pojechać nad morze. Gdy o tym mówisz, kilka osób reaguje rozczarowaniem: "To nasza tradycja. Bez ciebie nie będzie tak samo." Nocleg na festiwal trzeba zarezerwować teraz. Jak decydujesz?
Za trzy tygodnie masz teoretyczny egzamin na prawo jazdy i zaplanowałeś naukę na kilka wieczorów. Znajomy, który niedawno zdał, mówi, że jemu wystarczyło przeczytać materiał raz. Lepiej idź z nim do klubu - "na pewno będzie fajnie!". Co robisz ze swoim planem?
Opisuje, jak mocno ufasz, że własnym działaniem możesz coś zmienić. Przykład: przy trudnym przedsięwzięciu myślisz raczej "Mogę znaleźć sposób" niż "To i tak nie leży w moich rękach".
Opisuje twoje zaufanie do własnych umiejętności oraz do tego, że brakującą wiedzę lub kompetencje możesz wystarczająco szybko rozwinąć. Przykład: przy nieznanym narzędziu wierzysz, że potrafisz nauczyć się jego obsługi, zamiast od razu oddawać zadanie komuś innemu.
Opisuje, jak łatwo przechodzisz od myślenia do konkretnego działania. Przykład: pomysł jeszcze dziś staje się pierwszym szkicem, telefonem lub innym małym krokiem na start.
Opisuje, jak konsekwentnie realizujesz cel przez dłuższy czas, nawet gdy postęp jest powolny. Przykład: plateau treningowe nie powoduje automatycznie, że rezygnujesz z przedsięwzięcia.
Opisuje, jak dobrze znosisz rozczarowania, błędy i niepowodzenia, nie deprecjonując ani nie porzucając zbyt szybko celu. Przykład: nieudana próba staje się raczej informacją do następnej próby niż końcem.
Opisuje, jak dobrze potrafisz zmieniać strategię i sposób działania, gdy zmieniają się warunki. Przykład: jeśli odpada ważna część planu, szukasz nowej drogi zamiast trzymać się wyłącznie pierwotnego przebiegu.
Opisuje, jak mocno cel jest podtrzymywany przez twoje własne zainteresowanie, poczucie sensu lub osobiste znaczenie. Przykład: pracujesz nad czymś dalej, bo to ważne dla ciebie - nawet gdy nikt nie patrzy ani cię za to nie nagradza.
Opisuje, jak mocno zewnętrzne bodźce, takie jak uznanie, status, rywalizacja czy konkretna nagroda, wzmacniają twoją motywację. Przykład: publiczne wyzwanie albo widoczny wynik mogą dać ci dodatkowy impuls.
Opisuje, jak dobrze potrafisz koordynować własne działania z innymi i tworzyć wspólne rozwiązania. Przykład: w grupie dzielisz zadania tak, by różne mocne strony sensownie ze sobą współpracowały.
Opisuje, jak łatwo potrafisz przyjąć wsparcie bez odbierania go jako utraty samodzielności lub kompetencji. Przykład: przy trudnym zadaniu korzystasz z wiedzy doświadczonej osoby zamiast koniecznie rozwiązywać wszystko sam.
Opisuje, jak dobrze potrafisz przekazywać zadania i odpowiedzialność innym oraz akceptować, że mogą działać inaczej niż ty. Przykład: całkowicie oddajesz jasno wydzieloną część projektu zamiast samodzielnie kontrolować każdy krok.
Opisuje, jak dobrze potrafisz nadawać kierunek, doprowadzać do decyzji i uruchamiać innych wokół wspólnego celu. Przykład: gdy grupa utknie, formułujesz następny krok i ponownie wprowadzasz uczestników w działanie.
Opisuje, jak dobrze potrafisz chronić własny czas, energię i priorytety przed oczekiwaniami innych. Przykład: potrafisz odmówić prośbie lub ją ograniczyć, jeśli zagraża ważnemu własnemu celowi.
Opisuje, jak sprawny w działaniu pozostajesz przy sprzeciwie, krytyce i otwartych różnicach zdań. Przykład: potrafisz bronić kontrowersyjnej decyzji bez konieczności unikania konfliktu albo osobistego wygrania go.
Opisuje, jak mocno możliwa aprobata, krytyka lub odrzucenie ze strony innych wpływają na twoje decyzje. Przykład: dobry pomysł może stracić siłę, jeśli spodziewasz się publicznej krytyki za jego realizację.
Opisuje, jak mocno odczuwane zobowiązania wobec innych mogą przysłaniać twój własny cel. Przykład: wielokrotnie rezygnujesz z własnych planów, bo inaczej czułbyś się winny, mimo że istnieją inne rozwiązania.
Opisuje skłonność do odsuwania własnych potrzeb, odpoczynku lub zasobów daleko na dalszy plan na rzecz celu lub innych osób. Przykład: stale pracujesz ponad granicę obciążenia, bo przedsięwzięcie wydaje ci się ważniejsze niż własne rezerwy.
Opisuje, jak bardzo rezultat musi być idealny, kompletny lub pod twoją kontrolą, zanim poczujesz się z nim dobrze. Przykład: inwestujesz dużo dodatkowego czasu w szczegóły albo niechętnie oddajesz zadania, mimo że dobre rozwiązanie już by wystarczyło.
Opisuje, jak mocno możliwość porażki utrudnia rozpoczęcie, podjęcie ryzyka lub decyzji. Przykład: przygotowujesz się coraz dalej, bo widoczna nieudana próba waży dla ciebie więcej niż szansa nauczenia się czegoś dzięki wczesnemu podejściu.
Opisuje, czy sam sukces może wywoływać nieprzyjemne konsekwencje - na przykład uwagę, oczekiwania albo publiczną ocenę. Przykład: chcesz odnieść sukces, ale równocześnie czujesz dyskomfort na myśl, że przez to staniesz się bardzo widoczny.
Opisuje, jak trudno jest ci działać, dopóki ważne informacje lub wynik pozostają otwarte. Przykład: wolisz poczekać na dodatkową pewność, mimo że decyzję w warunkach niepewności już dawno można by podjąć.
Opisuje, jak mocno stałe wewnętrzne zasady i przekonania zawężają możliwe sposoby działania. Przykład: myśli takie jak "Tak trzeba to robić" albo "Tego mi nie wolno" mogą blokować alternatywy nawet wtedy, gdy sytuacja się zmieniła.
Opisuje, jak realistycznie uwzględniasz w planowaniu czas, zasoby, zależności i możliwe zakłócenia. Przykład: plan projektu zawiera nie tylko wariant idealny, ale także rezerwę na pracę, która z doświadczenia trwa dłużej.
Opisuje, jak trafnie oceniasz trudność zadania w stosunku do swoich możliwości. Przykład: rozpoznajesz, czy wyzwanie wymaga ćwiczeń, dodatkowej pomocy czy faktycznie innego planu.
Opisuje, jak mocno zakładasz, że twoje własne zachowanie może wpłynąć na wynik sytuacji. W odróżnieniu od zaufania do kompetencji chodzi tu mniej o "Czy potrafię to zrobić?", a bardziej o "Czy moje działanie robi różnicę dla wyniku?".
Opisuje, jak jasno potrafisz wybierać między konkurującymi zadaniami i celami. Przykład: gdy jednocześnie dziesięć rzeczy wydaje się ważnych, rozpoznajesz, które dwie naprawdę zrobią dziś największą różnicę.
Opisuje, jaki wysiłek, wyrzeczenie lub cenę jesteś świadomie gotów ponieść dla ważnego celu. Przykład: przez pewien czas akceptujesz mniej wolnego czasu na rzecz przedsięwzięcia - nie myląc przy tym ceny z wartością celu.
Napęd i zaangażowanie
Społeczne kompetencje związane z celami
Wewnętrzne hamulce
Ocena rzeczywistości i samoregulacja